cookies

Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty. W przeglądarce można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszego portalu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Jeżeli nie zgadzasz się na używanie cookies możesz również opuścić naszą stronę. Więcej informacji w naszej polityce prywatności (https://kurierhistoryczny.pl/polityka-prywatnosci,7).

Jak Polsce oddano niepodległość

Marcin Dzierżanowski, 11.11.2018

Od lewej: Georges Clemenceau, Woodrow Wilson i David Lloyd George podczas konferencji w Wersalu, 1919 r.

Przez dziesięciolecia Polacy modlili się o „wojnę powszechną”, ale kiedy już w końcu przyszła mało kto tak naprawdę liczył, że wyłoni się z niej niepodległe państwo polskie. Dominowało przekonanie, że w najlepszym razie któryś zaborców zgodzi się na jakąś autonomię dla zjednoczonych ziem Rzeczpospolitej. To wydawało się wtedy realne. Rzeczywistość przerosła wszelkie oczekiwania. Jednak czy jakikolwiek wpływ mieli na nią Polacy?

Drogi do wolności

O wybiciu się na niepodległość myślano jeszcze zanim państwo polsko-litewskie do końca upadło. Pierwszym odruchem przeciwko obcej zwierzchności była walka zbrojna, która miała przerwać więzy niewoli. Gdy powstała konfederacja barska chodziło przede wszystkim o pozbycie się wpływów Rosji. W tracie insurekcji kościuszkowskiej już także o odzyskanie zagarniętych przez zaborców ziem. Lecz po 1795 roku rodzą się nurty, podchodzące do nowej sytuacji w sposób ugodowy.





Komentarze

Udostępnij ten artykuł
Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu

Skomentuj artykuł

Przedłuż subskrypcję, aby dodać komentarz.

Polecane artykuły
pokaż wszystkie artykuły
Reklama
Wszelkie prawa zastrzeżone. © 2017 Kurier Historyczny. Projekt i wykonanie:logo firmy MEETMEDIA